Programy nauczania

Materiały pomocnicze

Szukaj

Materiały pomocnicze

Námskráráherslur

Organizacja uczenia się i nauczania

Oceny i referencje

Prufu flokkur

Strona tytułowa

Ocena kierowana

Ocena kierowana

Nacisk, jaki Krajowy Program Nauczania dla Szkół Obowiązkowych kładzie na ocenianie kształtujące, jest wyraźnie widoczny zarówno przy omawianiu oceniania w ogólności, jak i przy omawianiu poszczególnych przedmiotów.

Z programu nauczania w Szkole Podstawowej

Nauczyciele muszą pomagać uczniom w dokonywaniu realistycznej samooceny, wyjaśniać im cele nauki i sposoby ich realizacji. Należy położyć nacisk na ocenę kształtującą, w ramach której uczniowie regularnie rozmawiają ze swoimi nauczycielami o swojej nauce, aby określić własne cele w nauce i zadecydować, w jakim kierunku podążać. Uczniowie muszą mieć świadomość kryteriów stosowanych przy ocenie.

Koncepcję oceniania kształtującego definiowano na wiele sposobów. Pojawiły się też dodatkowe terminy opisujące to, co jest nieodłączną częścią kultury edukacyjnej, w której uczniowie uświadamiają sobie swoją pozycję w odniesieniu do celów edukacyjnych i wspólnie z nauczycielami zastanawiają się nad sposobami ich osiągnięcia. Nastąpił pewien rozwój od dyskusji o ocenie doradztwa do dyskusji o uczeniu się doradztwa, gdzie rola ucznia jest bardziej skoncentrowana na zrozumieniu swojej pozycji w nauce. W tym miejscu termin „ocena kształtująca” będzie używany tam, gdzie pojawia się w Narodowym Przewodniku Programowym.

Ocenianie kształtujące to ocena, której głównym celem jest dostarczenie uczniom informacji zwrotnej, która umożliwi im poprawę wyników w oparciu o ocenę.

Ocena wspomagająca naukę opiera się na wiedzy uczniów o tym, dokąd zmierzają i otrzymaniu wskazówek, jak tam dotrzeć. Ważne jest, aby uczniowie aktywnie uczestniczyli w procesie uczenia się, zastanawiając się nad swoim stanem wiedzy, a nauczyciele muszą dostosowywać sposób nauczania do wyników oceny.

Ocena ma wartość orientacyjną przy analizowaniu wskaźników osiągnięć ucznia. Następnie nauczyciele, uczniowie i koledzy interpretują wskazówki i wykorzystują je do podejmowania decyzji o kolejnych krokach w procesie nauczania i uczenia się. Dzięki temu decyzje dotyczące uczenia się i nauczania są prawdopodobnie lepsze lub bardziej świadome niż decyzje, które zapadłyby bez dowodów, na których opierała się ocena kształtująca (Black i Williams, 2009).

Ocena kształtująca i końcowa

Oceny można stosować zarówno jako ocenę kształtującą, jak i ocenę końcową. Cechą odróżniającą je od innych jest sposób przeprowadzania oceny.

Nauczyciel przeprowadza testy i dokumentuje wyniki uczniów. O ile nie zaznaczono inaczej, ocena jest oceną ostateczną, a nie kształtującą. Jednak wyniki testu mogą dostarczyć nauczycielom wskazówek, które pomogą im określić, na jakim etapie są uczniowie i gdzie potrzebują dalszego wsparcia. W ten sposób ta sama ocena może pełnić funkcję zarówno oceny końcowej (wskazującej status studentów w poszczególnych aspektach programu), jak i oceny kształtującej (wskazującej, jakie kroki należy podjąć w dalszej kolejności w procesie nauczania i uczenia się). Niektóre metody oceniania mogą być odpowiednie do stosowania w ocenach kształtujących, inne natomiast sprawdzają się bardziej w ocenach końcowych.

Warto zwrócić uwagę na te czynniki
  • Każdy — nauczyciel, uczeń czy rówieśnik — może korzystać z oceniania kształtującego i udzielać informacji zwrotnych.
  • Ocena kształtująca koncentruje się na decyzjach podjętych po jej przeprowadzeniu.
  • Zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu i uczenia się, jeżeli decyzje dotyczące kolejnych kroków procesu są podejmowane na podstawie wskaźników sukcesu lub statusu.
  • Ocenianie kształtujące jest przydatne w przypadku każdego przedmiotu.
  • Nauczyciele i uczniowie muszą wiedzieć, czego uczniowie mają się nauczyć, aby móc ocenić, jakie wskaźniki wskazują na to, że proces nauki się powiódł, i na tej podstawie podejmować decyzje dotyczące kolejnych kroków w procesie.
  • Prawda jest taka, że ​​uczniowie nie zawsze uczą się tego, czego się uczą, dlatego też nauczyciele muszą wiedzieć, w jaki sposób uzyskać wskazówki dotyczące tego, czego się nauczyli, aby móc na tej podstawie podejmować kolejne kroki w procesie nauczania.

(według definicji Blacka i Williamsa)